Nieuws
Where you find the laws most numerous, there you will find also the greatest injustice. Arcesilaus

Het slapend dienstverband: wat is wijsheid?

Na de invoering op 1 juli 2015 van de transitievergoeding begint het nieuwe fenomeen al aardig ingeburgerd te raken. Maar voordat het zover was, hebben veel bedrijven nog maatregelen getroffen om aan deze vergoeding te ontkomen. Zo lazen we in de volkskrant dat Nationale Nederlanden nog op de valreep in april/mei 2015 al haar uitzendkrachten wegstuurde zodat ze niet tot uitbetaling van de transitievergoeding hoefde uit te gaan.

Wat ondernemers nu veelal dwarszit , is dat zelfs na een kostbare ziektegeschiedenis van een zieke werknemer van twee jaar, diezelfde werknemer het recht behoudt op de transitievergoeding. De reactie vanuit de markt hierop is het zog. slapende dienstverband. Werknemer krijgt bijv. een wia-uitkering en werkgever laat het dienstverband desondanks in stand om niet tot uitbetaling van de transitievergoeding over te hoeven gaan. Een bekend nadeel is dat indien de werknemer in de toekomst herstelt en zich weer in staat acht om ‘iets’ te doen, hij arbeid kan opeisen bij zijn werkgever op basis van datzelfde ‘slapende’ dienstverband. Daar veel ondernemers die kans op herstel klein achten, wagen ze de gok.

De sluiproute van het slapende dienstverband heeft ook de Kamer bereikt. Asscher heeft als reactie op Kamervragen middels een brief op gereageerd op 3 september 2015. Daarin zegt hij kortweg, dat het in stand houden van een slapend dienstverband, onfatsoenlijk werkgeverschap kan betekenen. In dat geval kan de werknemer verzoeken om ontbinding van de arbeidsovereenkomst, en om toekenning van een transitie- en een billijke vergoeding. Hierdoor worden de aanvankelijke voordelen van deze constructie veel minder aantrekkelijk. De rechter heeft zich recent hierover uitgelaten, zie ECLI:NL:RBMNE:2015:8495. De casus: Werknemer is twee jaar ziek en na beoordeling door het uwv, volgt er een loonsanctie. Werknemer verzoekt nadien meermalen om het einde van het dienstverband. Werkgever weigert dit. Werknemer stelt dat werkgever het dienstverband puur en alleen in stand houdt zodat werkgever geen transitievergoeding hoeft te betalen.

Werkgever daarentegen verweert zich op gronden als dat er geen wettelijke verplichting bestaat voor de werkgever om het dienstverband te beëindigen en dat zij als eigen risicodrager beter de regie in handen kunnen houden met een lopend dienstverband.

De rechter volgt de werkgever en geeft aan dat er inderdaad geen verplichting is voor werkgever om het dienstverband te moeten eindigen. De rechter ontbindt het dienstverband op grond van een verstoorde arbeidsrelatie voor de werknemer.

Conclusie: het is nog geen gelopen race hoe met deze materie om te gaan. Nadere uitspraken gaan hopelijk meer zicht geven op deze aanpak. Het is dan met name interessant te zien voor welke argumenten en omstandigheden de rechters gevoelig zullen zijn.

mr Joyce B.E. Paashuis

arbeid- en sociale zekerheid

Leave a Reply

Aangesloten bij:

Vereniging voor arbeidsrecht

Contact:

Recht bij Arbeid
Rivierenlaan 223A
8226LG,  Lelystad
0320 - 769113
Contactpersoon: mr Joyce B.E. Paashuis
Mail j.paashuis@rechtbijarbeid.nl

Stel uw vraag:

Uw naam (verplicht)

Uw e-mail (verplicht)

Onderwerp

Uw bericht